Ortopedia i traumatologia ruchu

W poradni ortopedycznej w Centrum Medycznym Alfamedica pacjenci mogą liczyć na rzeczowe konsultacje oraz nowoczesną, skuteczną diagnostykę. Wśród badań, które wykonujemy wymienić możemy bowiem USG narządów ruchu, które pozwala dokładnie określić przyczynę problemu zdrowotnego lub poznać przyczyny występujących dolegliwości.

Wyspecjalizowana kadra wykonuje zabiegi operacyjne, takie jak zabiegi artroskopowe stawu kolanowego czy operacyjne leczenie cieśni nadgarstka. Poza tym nasi lekarze wykonują również punkcje stawów, przeprowadzają zabiegi przyspieszające zrost kości po złamaniach oraz wzmacniają układ ruchu za pomocą specjalnych preparatów witaminowych i szczepionek (niezwykle pomocnych w profilaktyce i leczeniu osteoporozy).

Do ortopedy warto zgłosić się w przypadku bólu stawów, kości, mięśni, ścięgien lub więzadeł, zwłaszcza gdy dolegliwości utrzymują się mimo odpoczynku, ograniczają codzienne funkcjonowanie albo pojawiły się po urazie. Konsultacja ortopedyczna może być wskazana również przy obrzęku stawu, ograniczeniu ruchomości, uczuciu niestabilności, przeskakiwaniu, blokowaniu stawu, bólu podczas chodzenia, schodzenia po schodach lub aktywności fizycznej. Ortopeda ocenia przyczynę objawów, analizuje dokumentację medyczną i dobiera dalsze postępowanie diagnostyczne lub lecznicze.

Poradnia ortopedyczna zajmuje się diagnostyką i leczeniem chorób oraz urazów narządu ruchu. Obejmuje to między innymi dolegliwości kolana, biodra, barku, łokcia, ręki, nadgarstka, stopy, stawu skokowego oraz kręgosłupa. W poradni oceniane są zarówno ostre urazy, jak i przewlekłe przeciążenia, zmiany zwyrodnieniowe, stany zapalne, następstwa kontuzji sportowych oraz problemy po wcześniejszych zabiegach ortopedycznych. W zależności od rozpoznania lekarz może zalecić leczenie zachowawcze, rehabilitację, badania obrazowe, procedurę gabinetową albo kwalifikację do dalszego leczenia.

Konsultacja ortopedyczna rozpoczyna się od rozmowy dotyczącej objawów, czasu ich trwania, okoliczności wystąpienia bólu, wcześniejszych urazów, chorób współistniejących oraz dotychczasowego leczenia. Następnie lekarz wykonuje badanie ortopedyczne, ocenia zakres ruchu, stabilność stawu, bolesność struktur oraz funkcję kończyny. Istotne znaczenie ma również dokumentacja medyczna, dlatego na wizytę warto zabrać wcześniejsze wyniki badań, opisy RTG, USG, rezonansu magnetycznego lub tomografii komputerowej, jeżeli były wykonywane.

W wybranych przypadkach konsultacja ortopedyczna może zostać połączona z badaniem USG narządu ruchu. USG ortopedyczne pozwala ocenić między innymi stawy, ścięgna, mięśnie, więzadła, kaletki oraz tkanki miękkie. Badanie może być pomocne przy bólu barku, kolana, biodra, urazach sportowych, obrzękach, przeciążeniach i podejrzeniu zmian zapalnych. O potrzebie wykonania USG decyduje lekarz na podstawie objawów i badania pacjenta.

USG ortopedyczne pozwala zobrazować struktury powierzchowne narządu ruchu, które nie zawsze są dobrze oceniane w standardowym badaniu lekarskim. Dzięki niemu można ocenić obecność wysięku, obrzęku, zmian zapalnych, uszkodzeń ścięgien, przeciążeń tkanek miękkich, zmian pourazowych lub niektórych torbieli, takich jak ganglion. Badanie może być również wykorzystywane jako element kwalifikacji do dalszego leczenia lub kontroli po urazie.

Ból kolana wymaga konsultacji ortopedycznej, jeżeli utrzymuje się dłużej, nasila się podczas chodzenia, schodzenia po schodach, kucania lub aktywności fizycznej, a także gdy towarzyszy mu obrzęk, ograniczenie ruchomości, uczucie niestabilności albo blokowania stawu. Przyczyną bólu mogą być przeciążenia, urazy łąkotek, więzadeł, chrząstki stawowej, zmiany zwyrodnieniowe, stan zapalny lub wysięk w stawie. W takich sytuacjach lekarz może zalecić diagnostykę obrazową, leczenie zachowawcze, iniekcję dostawową, punkcję stawu lub dalszą kwalifikację ortopedyczną.

Punkcja stawu polega na nakłuciu jamy stawowej, najczęściej w celu usunięcia nadmiaru płynu lub podania leku. Może być wykonywana przy wysięku, obrzęku, bólu, ograniczeniu ruchomości lub podejrzeniu procesu zapalnego. W niektórych przypadkach punkcja ma znaczenie diagnostyczne, ponieważ pobrany płyn może dostarczyć informacji o charakterze problemu. Decyzję o wykonaniu punkcji podejmuje lekarz po badaniu i ocenie wskazań.

Blokada do stawu to miejscowe podanie leku w okolicę objętą bólem lub stanem zapalnym. Może być stosowana w wybranych przypadkach dolegliwości stawowych, przeciążeniowych lub zapalnych, gdy lekarz uzna, że leczenie miejscowe jest właściwe. Celem blokady jest ograniczenie bólu i reakcji zapalnej oraz poprawa funkcji danego obszaru. Nie jest to procedura wykonywana rutynowo u każdego pacjenta, ponieważ wymaga kwalifikacji lekarskiej i oceny przeciwwskazań.

Podanie sterydu może być rozważane przy nasilonym stanie zapalnym, bólu, obrzęku lub przeciążeniu struktur okołostawowych. Lek może zostać podany do stawu, w okolicę ścięgna, kaletki lub tkanek miękkich. Taka procedura ma na celu zmniejszenie reakcji zapalnej i ograniczenie dolegliwości bólowych. O kwalifikacji decyduje ortopeda, uwzględniając rozpoznanie, czas trwania objawów, wcześniejsze leczenie oraz ogólny stan zdrowia pacjenta.

Wiskosuplementacja polega na podaniu do stawu preparatu kwasu hialuronowego. Procedura jest stosowana przede wszystkim u pacjentów z dolegliwościami przeciążeniowymi lub zwyrodnieniowymi stawów, najczęściej stawu kolanowego. Kwas hialuronowy jest składnikiem mazi stawowej i wpływa na właściwości poślizgowe w obrębie stawu. Celem wiskosuplementacji jest poprawa komfortu ruchu, zmniejszenie tarcia powierzchni stawowych i ograniczenie bólu, jednak efekt zależy od stopnia zaawansowania zmian oraz indywidualnej sytuacji pacjenta.

Podanie kwasu hialuronowego do kolana może być rozważane u pacjentów z bólem, sztywnością, uczuciem tarcia, przeciążeniem lub objawami choroby zwyrodnieniowej. Wiskosuplementacja nie zastępuje leczenia przyczynowego w każdym przypadku, ale może stanowić element postępowania zachowawczego, zwłaszcza gdy dolegliwości ograniczają codzienne funkcjonowanie. Przed podaniem preparatu lekarz ocenia staw, analizuje objawy oraz dotychczasowe wyniki badań.

Osocze bogatopłytkowe PRP to preparat otrzymywany z krwi pacjenta, który może być wykorzystywany w leczeniu wybranych problemów ortopedycznych. Stosuje się je między innymi przy przeciążeniach ścięgien, zmianach pourazowych, dolegliwościach stawowych i niektórych uszkodzeniach tkanek miękkich. Celem terapii PRP jest wspomaganie naturalnych procesów naprawczych. O zastosowaniu tej metody decyduje lekarz po ocenie wskazań i charakteru problemu.

Ganglion, czyli torbiel galaretowata, może pojawiać się między innymi w okolicy nadgarstka, ręki, stopy lub innych struktur narządu ruchu. W wybranych przypadkach możliwe jest wykonanie punkcji ganglionu z podaniem leku. Decyzja zależy od lokalizacji zmiany, jej wielkości, objawów, bolesności oraz wpływu na funkcję kończyny. Jeżeli ganglion nawraca, powoduje znaczne dolegliwości lub uciska okoliczne struktury, lekarz może omówić inne możliwości leczenia.

Szyna CPM jest wykorzystywana do wykonywania biernego, kontrolowanego ruchu w stawie. Może być stosowana po wybranych zabiegach ortopedycznych, urazach lub w okresie rehabilitacji, gdy ważne jest stopniowe przywracanie zakresu ruchu. O zastosowaniu szyny decyduje lekarz lub fizjoterapeuta, uwzględniając rodzaj urazu, przebyty zabieg, poziom bólu, obrzęk oraz aktualny etap leczenia.

Ortopeda może uczestniczyć w diagnostyce i leczeniu następstw osteoporozy, szczególnie gdy dochodzi do złamań, bólu kostnego, obniżenia sprawności lub zwiększonego ryzyka urazów. W leczeniu osteoporozy istotna jest ocena ryzyka złamań, wyników badań, wieku pacjenta, chorób współistniejących oraz wcześniejszego leczenia. W wybranych przypadkach stosowane są preparaty wspierające leczenie osteoporozy, a decyzję o terapii podejmuje lekarz.

Laserobaria może być stosowana jako metoda wspomagająca leczenie wybranych schorzeń kostno-stawowych, obrzęków, urazów i problemów z regeneracją tkanek. Jej zadaniem jest wspieranie procesów gojenia, zmniejszanie obrzęku i poprawa warunków regeneracji. Może być rozważana między innymi u pacjentów po kontuzjach, zabiegach ortopedycznych, przy przeciążeniach lub dolegliwościach bólowych kończyn. O zasadności terapii decyduje specjalista po ocenie wskazań.

Na wizytę u ortopedy warto zabrać dotychczasową dokumentację medyczną, wyniki badań obrazowych, listę przyjmowanych leków oraz informacje o wcześniejszych urazach, zabiegach i rehabilitacji. Przydatne są także opisy RTG, USG, rezonansu magnetycznego lub tomografii komputerowej. Jeżeli problem dotyczy bólu podczas ruchu, warto przygotować informację, kiedy ból się pojawia, co go nasila, co go zmniejsza i jak długo trwają objawy.